woensdag 19 september 2007
Vertrek naar Den Haag vanaf Utrecht!
Voor de mensen die van plan zijn om vanaf Utrecht met de trein naar Den Haag te reizen raden wij aan om de trein van 12.29 vanaf spoor 5 te nemen. Wij zullen met een aantal mensen sowieso bij spoor 5 verzamelen, dus hier kan aangesloten worden! We zullen dan om 13.10 aankomen in Den Haag en vóór 13.30 op het Plein bij de ingang van de Tweede Kamer zijn.
maandag 17 september 2007
Wees erbij, as. vrijdag in Den Haag!
Aanstaande vrijdag, 21-9, is het zover: we verzamelen met zo veel mogelijk mensen op het plein voor het Binnenhof in Den Haag om ons uit te spreken voor tolerantie en respect. Het belooft een levendige bijeenkomst te worden, met aanwezigen uit allerlei hoeken van de samenleving. Ook jij (jullie, u, een organisatie, partij...) kan erbij zijn! Meld je aan op wordwakker@live.nl, of kom op de bonnefooi naar Den Haag en voeg je bij de aanwezige tolerantie-gezinde individuen en organisaties.
Nog niet alle programma-onderdelen staan vast, maar dit kan alvast genoteerd worden:
13.30 verzamelen op het plein voor het Binnenhof. The Buckerboys, een groepje straatartiesten uit Amsterdam van Nederlands-Amerikaanse afkomst, zal aanwezig zijn om te zorgen voor een muzikale start van de middag. Overal en nergens verrassen zij mensen met een bijzonder optreden!
14.00 opening door Willem van der Pijl, Uitgesproken Tolerant
14.10 Ali al-Jaberi, jongerenvertegenwoordiger naar UNESCO, over jongeren en tolerantie
14.20 Fatma Koşer Kaya, Tweede Kamerlid voor D66, over politiek en tolerantie
14.30 Muziek
15.00 Sabra Bano, directeur Gender Concerns International, over de rol van vrouwen in de bevordering van tolerantie en respect (http://www.genderconcerns.nl/)
15.15 muziek, dans, entertainment en een korte tocht door Den Haag
Er is geen maximum aantal deelnemers. Integendeel: hoe meer mensen zich bij ons voegen, hoe sterker het geluid zal zijn dat we willen laten horen. Voor zo'n geluid is het hoog tijd. Doe mee, en kom op 21 september naar Den Haag!
Schaamt u zich soms ook voor Nederland?
Wees uitgesproken tolerant!
Nog niet alle programma-onderdelen staan vast, maar dit kan alvast genoteerd worden:
13.30 verzamelen op het plein voor het Binnenhof. The Buckerboys, een groepje straatartiesten uit Amsterdam van Nederlands-Amerikaanse afkomst, zal aanwezig zijn om te zorgen voor een muzikale start van de middag. Overal en nergens verrassen zij mensen met een bijzonder optreden!
14.00 opening door Willem van der Pijl, Uitgesproken Tolerant
14.10 Ali al-Jaberi, jongerenvertegenwoordiger naar UNESCO, over jongeren en tolerantie
14.20 Fatma Koşer Kaya, Tweede Kamerlid voor D66, over politiek en tolerantie
14.30 Muziek
15.00 Sabra Bano, directeur Gender Concerns International, over de rol van vrouwen in de bevordering van tolerantie en respect (http://www.genderconcerns.nl/)
15.15 muziek, dans, entertainment en een korte tocht door Den Haag
Er is geen maximum aantal deelnemers. Integendeel: hoe meer mensen zich bij ons voegen, hoe sterker het geluid zal zijn dat we willen laten horen. Voor zo'n geluid is het hoog tijd. Doe mee, en kom op 21 september naar Den Haag!
Schaamt u zich soms ook voor Nederland?
Wees uitgesproken tolerant!
vrijdag 14 september 2007
De krant
Vandaag in de krant:
- "VN-rapporteur: ‘Religieuze tolerantie neemt overal af’. Overal stuit rapporteur voor de mensenrechten Asma Jahangir op religieuze intolerantie. ‘Bij christenen, moslims, atheïsten en boeddhisten’. Mensen voelen zich sneller beledigd dan vroeger. Steeds meer landen dwingen of verbieden mensen om religieuze symbolen zoals hoofddoeken te dragen. Het aantal gedwongen bekeringen stijgt wereldwijd. Zelfs grafschennis komt vaker voor." http://www.nrc.nl/buitenland/article768471.ece/VN-rapporteur__Religieuze_tolerantie_neemt_overal_af
Nederland is dus niet het enige land dat met intolerantieproblemen worstelt. Toch lijken de politieke verhoudingen in Nederland - zeker sinds gisteren - wel onder heel sterke spanning te staan. Dat deze spanning met (in)tolerantie in de samenleving te maken heeft, is duidelijk. Rita Verdonk en Geert Wilders hebben intolerantie tot handelsmerk gemaakt. Veel mensen zien in deze stugge, expliciete intolerantie vooral 'daadkracht' en 'duidelijkheid'.
Inderdaad: aan daadkracht en duidelijkheid is nog wel eens gebrek in de Nederlandse politiek. Dat zien zowel politici in de linker- als in de rechtervleugel. Ook wij vinden dat de roep om tolerantie duidelijker hoorbaar moet zijn, zowel vanuit de politiek als vanuit de samenleving. Volgens het hieronder geciteerde artikel "kan het hard gaan". Het lijkt erop, dat een ieder die tolerantie van belang acht eraan moet werken om de Nederlandse samenleving niet te laten verzanden in intolerantie en angstpolitiek.
- "VVD-crisis: het verscheurde midden. De strijd tussen het kamp-Rutte en het kamp-Verdonk toont niet alleen het dilemma van de VVD: alle gevestigde partijen staan er bloot aan. (...) De ‘populisten’, onder wie Verdonk, weten dat er angst heerst onder de bevolking. Mensen willen hun baan niet kwijt, zien Europa en migratie als een bedreiging. (...) Verdonk bewandelt, als zij een eigen beweging begint, dezelfde weg als Geert Wilders, die ook een tegengeluid liet horen. In 2004 trad hij uit de VVD-fractie uit onvrede over het Europa-beleid en begon een eigen beweging. De kiezer beloonde hem bij de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar met negen zetels. Verdonk behaalde bij diezelfde verkiezingen als nummer twee van de VVD meer stemmen dan lijsttrekker Rutte. Op die manier verwoordden VVD’ers die hun partij wél trouw waren gebleven hun ongenoegen. En nu kan het hard gaan." http://www.nrc.nl/binnenland/article768414.ece/VVD-crisis_het_verscheurde_midden
Net als Verdonk en Wilders laten wij een tegengeluid horen. Tegen angstpolitiek, tegen intolerantie, tegen onverschilligheid. Tolerantie is (blijkbaar) niet meer normaal. Op zichzelf is dat prima, vinden wij, want daardoor valt erover te praten. Kenmerkend voor democratie is dat er ruimte valt te creëren voor debat en gesprek. In plaats van klagen over 'toenemend populisme' maken wij dan ook graag gebruik van de mogelijkheden die democratie ons biedt, en van de gevoeligheid van politici voor publieke opinie. Wij willen zorgen dat er iets te horen valt. Dit doen we met overtuiging: tolerantie is weliswaar geen duidelijk begrip, maar volgens ons van onschatbare waarde. Laten we zorgen dat Nederland in een volgend rapport weer als een uitgesproken tolerant land naar voren komt.
- "VN-rapporteur: ‘Religieuze tolerantie neemt overal af’. Overal stuit rapporteur voor de mensenrechten Asma Jahangir op religieuze intolerantie. ‘Bij christenen, moslims, atheïsten en boeddhisten’. Mensen voelen zich sneller beledigd dan vroeger. Steeds meer landen dwingen of verbieden mensen om religieuze symbolen zoals hoofddoeken te dragen. Het aantal gedwongen bekeringen stijgt wereldwijd. Zelfs grafschennis komt vaker voor." http://www.nrc.nl/buitenland/article768471.ece/VN-rapporteur__Religieuze_tolerantie_neemt_overal_af
Nederland is dus niet het enige land dat met intolerantieproblemen worstelt. Toch lijken de politieke verhoudingen in Nederland - zeker sinds gisteren - wel onder heel sterke spanning te staan. Dat deze spanning met (in)tolerantie in de samenleving te maken heeft, is duidelijk. Rita Verdonk en Geert Wilders hebben intolerantie tot handelsmerk gemaakt. Veel mensen zien in deze stugge, expliciete intolerantie vooral 'daadkracht' en 'duidelijkheid'.
Inderdaad: aan daadkracht en duidelijkheid is nog wel eens gebrek in de Nederlandse politiek. Dat zien zowel politici in de linker- als in de rechtervleugel. Ook wij vinden dat de roep om tolerantie duidelijker hoorbaar moet zijn, zowel vanuit de politiek als vanuit de samenleving. Volgens het hieronder geciteerde artikel "kan het hard gaan". Het lijkt erop, dat een ieder die tolerantie van belang acht eraan moet werken om de Nederlandse samenleving niet te laten verzanden in intolerantie en angstpolitiek.
- "VVD-crisis: het verscheurde midden. De strijd tussen het kamp-Rutte en het kamp-Verdonk toont niet alleen het dilemma van de VVD: alle gevestigde partijen staan er bloot aan. (...) De ‘populisten’, onder wie Verdonk, weten dat er angst heerst onder de bevolking. Mensen willen hun baan niet kwijt, zien Europa en migratie als een bedreiging. (...) Verdonk bewandelt, als zij een eigen beweging begint, dezelfde weg als Geert Wilders, die ook een tegengeluid liet horen. In 2004 trad hij uit de VVD-fractie uit onvrede over het Europa-beleid en begon een eigen beweging. De kiezer beloonde hem bij de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar met negen zetels. Verdonk behaalde bij diezelfde verkiezingen als nummer twee van de VVD meer stemmen dan lijsttrekker Rutte. Op die manier verwoordden VVD’ers die hun partij wél trouw waren gebleven hun ongenoegen. En nu kan het hard gaan." http://www.nrc.nl/binnenland/article768414.ece/VVD-crisis_het_verscheurde_midden
Net als Verdonk en Wilders laten wij een tegengeluid horen. Tegen angstpolitiek, tegen intolerantie, tegen onverschilligheid. Tolerantie is (blijkbaar) niet meer normaal. Op zichzelf is dat prima, vinden wij, want daardoor valt erover te praten. Kenmerkend voor democratie is dat er ruimte valt te creëren voor debat en gesprek. In plaats van klagen over 'toenemend populisme' maken wij dan ook graag gebruik van de mogelijkheden die democratie ons biedt, en van de gevoeligheid van politici voor publieke opinie. Wij willen zorgen dat er iets te horen valt. Dit doen we met overtuiging: tolerantie is weliswaar geen duidelijk begrip, maar volgens ons van onschatbare waarde. Laten we zorgen dat Nederland in een volgend rapport weer als een uitgesproken tolerant land naar voren komt.
zondag 9 september 2007
Discussieer mee: wat is tolerantie?
Tolerantie, verdraagzaamheid, respect – al dit soort sleutelwoorden vallen gemakkelijk in één politiek correcte adem te noemen. Net zo gemakkelijk kunnen cynici beweren dat al deze woorden hun betekenis verloren hebben. Wij willen echter iets anders dan politiek correcte pietpraat of triomfantelijk pessimisme: Uitgesproken Tolerant roept op om aan tolerantie actief een vorm te geven, een uitgesproken maar bovenal een menselijke vorm.
Wij geloven dat tolerantie niet gedefinieerd, maar continu besproken en gelééfd moet worden. Dit zorgt voor spanning en daar is, lijkt ons, niets mis mee. Tolerantie werd besproken nadat oud-minister Rita Verdonk, daarmee aan eigen cultureel gebruik vasthoudend, een handdruk van een orthodoxe imam eiste. ´Zij had meer begrip moeten tonen voor de religieuze overtuiging en bijbehorende gedragscodes van de imam´, zei de één. ´Iedereen moet zich aanpassen aan het land waar hij of zij te gast is´, stelde de ander. Een derde legde de waarheid in het midden: per situatie kan gezocht worden naar de beste manier om met elkaar om te gaan. Precies dit zoeken is waar volgens ons de spanning, de actie en, inderdaad, de tolerantie op het toneel verschijnen. Als iedereen voor zichzelf al heeft besloten hoe we in Nederland moeten ´samenleven´, blijft het toneel leeg.
Door tolerantie te bespreken, wordt duidelijk dat een actieve vorm van tolerantie altijd van je vraagt dat je iets inlevert. Wie al te nadrukkelijk vasthoudt aan eigen cultureel gebruik of religie zal dan ook liever ´gedogen´ dan ´tolereren´. Tegelijkertijd: wie geen eigen waarden en overtuigingen heeft en als een kameleon gereed is om elk moment van kleur te veranderen, is niet eens in staat om te tolereren.
Tolerantie zou kunnen betekenen: een ander, die op belangrijke punten van jou verschilt, serieus nemen zoals je zelf serieus genomen wilt worden. Hierbij lever je iets van jezelf in, namelijk de overtuiging en het vertrouwen dat de waarden en gebruiken volgens welke je leeft – en die soms de basis van je bestaan vormen – de enige juiste of de beste zijn. In plaats van je oordeel altijd klaar te hebben word je gedwongen je zintuigen en geest op scherp te stellen om, steeds opnieuw, een beroep te doen op inlevingsvermogen.
Het is dit inlevingsvermogen waaraan het in beleid, politieke debatten en op straat nog wel eens ontbreekt. Wij-zij-taal wordt, heel slim, door enkele politici gebruikt om te suggereren dat inlevingsvermogen niet nodig zou zijn. Dit is niets nieuws: via wijzende vingertjes worden sinds mensenheugenis, bijna overal ter wereld, gezamenlijke problemen niet opgelost maar afgewend. Hierboven stellen we dat tolerantie een menselijke vorm zou moeten aannemen. Politiek gezien betekent dit dat beleid gevoerd moet worden met inlevingsvermogen, ongeacht over welke groep mensen het gaat. Dit klinkt natuurlijk minder krachtig dan ‘achterlijke hullie verpesten ons land’, maar is wel uitgesproken tolerant.
Politici, organisaties, individuen: discussier mee over tolerantie! Heeft tolerantie inderdaad te maken met inlevingsvermogen? Welke grenzen moeten aan tolerantie gesteld worden? Wat doet tolerantie met de economie? Post een bericht op deze site of spreek je uit op 21-9 in Den Haag. Alvast bedankt!
Wij geloven dat tolerantie niet gedefinieerd, maar continu besproken en gelééfd moet worden. Dit zorgt voor spanning en daar is, lijkt ons, niets mis mee. Tolerantie werd besproken nadat oud-minister Rita Verdonk, daarmee aan eigen cultureel gebruik vasthoudend, een handdruk van een orthodoxe imam eiste. ´Zij had meer begrip moeten tonen voor de religieuze overtuiging en bijbehorende gedragscodes van de imam´, zei de één. ´Iedereen moet zich aanpassen aan het land waar hij of zij te gast is´, stelde de ander. Een derde legde de waarheid in het midden: per situatie kan gezocht worden naar de beste manier om met elkaar om te gaan. Precies dit zoeken is waar volgens ons de spanning, de actie en, inderdaad, de tolerantie op het toneel verschijnen. Als iedereen voor zichzelf al heeft besloten hoe we in Nederland moeten ´samenleven´, blijft het toneel leeg.
Door tolerantie te bespreken, wordt duidelijk dat een actieve vorm van tolerantie altijd van je vraagt dat je iets inlevert. Wie al te nadrukkelijk vasthoudt aan eigen cultureel gebruik of religie zal dan ook liever ´gedogen´ dan ´tolereren´. Tegelijkertijd: wie geen eigen waarden en overtuigingen heeft en als een kameleon gereed is om elk moment van kleur te veranderen, is niet eens in staat om te tolereren.
Tolerantie zou kunnen betekenen: een ander, die op belangrijke punten van jou verschilt, serieus nemen zoals je zelf serieus genomen wilt worden. Hierbij lever je iets van jezelf in, namelijk de overtuiging en het vertrouwen dat de waarden en gebruiken volgens welke je leeft – en die soms de basis van je bestaan vormen – de enige juiste of de beste zijn. In plaats van je oordeel altijd klaar te hebben word je gedwongen je zintuigen en geest op scherp te stellen om, steeds opnieuw, een beroep te doen op inlevingsvermogen.
Het is dit inlevingsvermogen waaraan het in beleid, politieke debatten en op straat nog wel eens ontbreekt. Wij-zij-taal wordt, heel slim, door enkele politici gebruikt om te suggereren dat inlevingsvermogen niet nodig zou zijn. Dit is niets nieuws: via wijzende vingertjes worden sinds mensenheugenis, bijna overal ter wereld, gezamenlijke problemen niet opgelost maar afgewend. Hierboven stellen we dat tolerantie een menselijke vorm zou moeten aannemen. Politiek gezien betekent dit dat beleid gevoerd moet worden met inlevingsvermogen, ongeacht over welke groep mensen het gaat. Dit klinkt natuurlijk minder krachtig dan ‘achterlijke hullie verpesten ons land’, maar is wel uitgesproken tolerant.
Politici, organisaties, individuen: discussier mee over tolerantie! Heeft tolerantie inderdaad te maken met inlevingsvermogen? Welke grenzen moeten aan tolerantie gesteld worden? Wat doet tolerantie met de economie? Post een bericht op deze site of spreek je uit op 21-9 in Den Haag. Alvast bedankt!
Abonneren op:
Posts (Atom)